Psychische Stoornis







Er is een groot aantal psychische stoornissen. Deze worden weer onderverdeeld in andere stoornissen, namelijk eetstoornissen, psychotische stoornissen, angststoornissen, seksuele stoornissen, slaapstoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, ouderdomsstoornissen en stemmingsstoornissen. Er wordt niet zomaar over psychische stoornissen gesproken, het gaat hierbij over een of meer belangrijke symptomen van de stoornis welke psychisch van aard zijn. De oorzaak hiervan hoeft niet altijd psychisch te zijn. Veel mensen hebben last van psychische stoornissen, maar ze willen er niet voor uit komen. Soms kun je er niet onderuit om ermee voor de dag te komen en moet je het de omgeving wel vertellen omdat je dagelijkse functioneren er onder te lijden heeft. Uit onderzoek is gebleken dat de helft van de bevolking minimaal een keer in hun leven te maken heeft gehad met een van de psychische stoornissen. Bijna een derde deel heeft het afgelopen jaar een psychische stoornis gehad. Er zijn dan ook veel verschillende soorten psychische stoornissen, als iemand bijv. angst heeft en deze angst is vaak aanwezig zonder dat er echt een bedreigende situatie is, kan er sprake zijn van een angststoornis. Sommige mensen hebben een fobie, bijv. voor spinnen of insecten. Dit kan behandeld worden, mensen leren dan stapsgewijs hoe ze hier mee om kunnen gaan, maar zo eenvoudig gaat dat niet met bijv. een stemmingsstoornis. Als je de ene minuut vrolijk bent en dan weer negatief, dan kan de omgeving natuurlijk ook niet goed met je omgaan. Ze vragen zich dan af hoe het komt maar als je daar zelf ook geen verklaring voor hebt dan kan het zomaar een stoornis zijn.

De psychische stoornissen herkennen

Omdat er een groot aantal psychische stoornissen zijn, is het wel belangrijk dat je de juiste diagnose krijgt. Er wordt daarom eerst gekeken naar de klachten, dan wordt er ook weggestreept wat het niet kan zijn. Op deze manier wordt de lijst korter en wordt er gekeken waar je de meeste kenmerken van hebt. Dat wil alleen niet zeggen dat er ook sprake is van een psychische stoornis, het kan zijn dat je alleen wat symptomen vertoont maar dat het niet voldoende is om over een stoornis te spreken. Dit wordt allemaal door hulpverleners bekeken die de DSM hierbij gebruiken en dan bekijken waar het bij hoort. Aan de hand daarvan wordt een plan opgesteld hoe je hier het beste mee om kunt gaan, eventueel kan er medicatie worden gegeven of kan er een één op één begeleidingstraject worden opgesteld. Dit wordt vaak gedaan bij eetstoornissen, deze vallen ook onder de psychische stoornissen. Mensen met bijv. anorexia vinden zichzelf te dik, maar ze blijven zichzelf uithongeren en zijn vaak erg mager. Er is dan iemand nodig die bij hen blijft en blijft controleren of ze eten en hoeveel ze eten, het kan een lange weg zijn om hier vanaf te komen. Maar de patiënt moet zelf wel willen, anders kun je niet zoveel doen aan de psychische stoornissen. Daarom is het goed om alles bespreekbaar te maken en te kijken hoe de patiënt er op reageert.